Mulino Bianco

Mulino Bianco to włoska marka pieczywa i wyrobów cukierniczych należąca do koncernu Barilla. Została wprowadzona na rynek w 1975 roku jako część strategii rozszerzenia działalności firmy, kojarzonej wcześniej przede wszystkim z makaronem. Impulsem do dywersyfikacji był kryzys gospodarczy pierwszej połowy lat 70. oraz administracyjne ograniczenie cen podstawowych produktów spożywczych we Włoszech, obejmujące także makaron.

Barilla zdecydowała się stworzyć dla nowych produktów odrębną markę, ponieważ badania wskazywały, że jej dotychczasowa nazwa była silnie utożsamiana z makaronem. Mulino Bianco, po włosku „Biały Młyn”, miało nawiązywać do tradycyjnego piekarstwa, wiejskiego krajobrazu i prostych składników. Logo przedstawiające młyn otoczony kłosami i kwiatami zaprojektowało studio Giò Rossi, a jego ostateczną wersję opracował Cesare Trolli. Charakterystyczne żółte opakowania stylizowano na papierowe torby używane przez piekarzy.

Pierwszą ofertę tworzyło pięć rodzajów ciastek: Tarallucci, Molinetti, Pale, Campagnole i Galletti. Ich nazwy, kształty oraz wzornictwo opakowań odwoływały się do dawnego włoskiego życia wiejskiego. Receptury przygotowywał między innymi angielski specjalista Edward George Maxwell. Marka szybko zdobyła znaczącą pozycję we włoskim segmencie produktów piekarniczych, a w 1979 roku Barilla określała ją już jako lidera tego rynku.

W kolejnych latach oferta została rozszerzona poza ciastka śniadaniowe. W 1980 roku pojawiły się pakowane przekąski i ciastka przeznaczone na drugie śniadanie, później także krakersy, sucharki, pieczywo tostowe, miękkie pieczywo, paluszki oraz ciasta. W latach 80. zadebiutowały produkty takie jak Baiocchi, Abbracci, Ritornelli i Pan di Stelle, natomiast w 1989 roku wprowadzono ciastka Grancereale oraz marchewkowe babeczki Camille. Część nazw rozwinęła się z czasem w odrębne linie produktowe, a Pan di Stelle i Grancereale zaczęły funkcjonować jako samodzielnie komunikowane marki należące do Barilli.

Istotną częścią historii Mulino Bianco były kampanie reklamowe i akcje kolekcjonerskie. Od 1978 roku konsumenci mogli wymieniać punkty wycinane z opakowań na przedmioty codziennego użytku. Jednym z pierwszych był gliniany kubek śniadaniowy Coccio. W latach 80. do opakowań przekąsek dodawano niewielkie zabawki i przedmioty kolekcjonerskie nazywane Sorpresine. W latach 1990–1994 emitowano serię reklam o rodzinie mieszkającej w wiejskim młynie. Spoty reżyserował Giuseppe Tornatore, a wykorzystaną w nich muzykę opracował Ennio Morricone.

Współczesny asortyment Mulino Bianco obejmuje ciastka i drobne wyroby cukiernicze, sucharki, pakowane ciasta i przekąski, pieczywo tostowe i kanapkowe, bułki, placki piadina, focaccie, krakersy, grissini oraz inne chrupkie produkty zbożowe. Marka pozostaje częścią portfolio Barilla Group i jest związana przede wszystkim z włoskim rynkiem produktów śniadaniowych oraz pakowanego pieczywa.